ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ

Categories: Κηρυγμα

Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα, η οποία όλη την ώρα, ό,τι καλό και να της συνέβαινε κοίταζε τον ουρανό και έλεγε: «Δόξα τω Θεώ» και αισθανόταν πολύ ευγνώμων για το ο,τιδήποτε. Κάπου εκεί κοντά της όμως, έμενε και ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά λοιπόν που περνούσε μπροστά από τό σπίτι της γυναίκας, την άκουγε να λέει: «Δόξα τω Θεώ, Ευχαριστώ Κύριε«… Στην αρχή δεν έδινε σημασία, αλλά κάποια στιγμή, αυτό άρχισε να τον εκνευρίζει. «Πώς μπορεί αυτή η γυναίκα, τόσο φτωχή, να ευχαριστεί συνέχεια το Θεό;» αναρωτιόταν.

Μια μέρα λοιπόν, αφού ξαναπέρασε μπροστά από το σπίτι της και την άκουσε να λέει πάλι: «Δόξα τω Θεώ«, νευρίασε τόσο πολύ, που είπε στον υπηρέτη του:

– Πήγαινε στου σούπερ μάρκετ και γέμισε δύο καρότσια τρόφιμα. «Πήγαινέ τα σ’ αυτή τη γυναίκα και όταν σε ρωτήσει ποιός τα έφερε, θα της πεις, ότι ο διάβολος τα έφερε!». Έτσι λοιπόν και έκανε ο υπηρέτης. Την επόμενη μέρα πήγε στο σούπερ μάρκετ, γέμισε δύο καρότσια με τρόφιμα, τόσο που ξεχείλιζαν και πήγε στη γυναίκα. Όταν έφτασε της χτύπησε τη πόρτα. – «Α, Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε!» είπε εκείνη, μόλις βγήκε έξω και αντίκρυσε τα δύο καρότσια.

«Δεν θέλετε να μάθετε, ποιός σας έστειλε τα τρόφιμα;», την ρώτησε ανυπόμονα ο υπηρέτης. – «Όχι παιδί μου, δεν έχει σημασία», απάντησε η γιαγιά. «Όταν θέλει ο Θεός και ο διάβολος τον υπηρετεί!». Και παίρνοντας τα δύο καρότσια μπήκε μέσα ευτυχισμένη…!!! Από αυτά που μας διηγήθηκε η Ξεναγός μας στους Αγίους τόπους κ. Σοφία Σφυρόερα