Η ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΣ(Κωνσταντινον Κ. Καναδάς)

Categories: Αλληλογραφία

Κωνσταντινον Κ. Καναδάς. Χριστος Ανέστη! Αδελφέ, είσαι ο πρώτος που εγκαινιάζει την στήλη της Αλληλογραφίας, μετα την διακοπή του Περιοδικού μας «Εκκλησιαστική Παραδοσις» και το θέμα που μας θετης είναι μεγάλο και σημαντικό: «Ποιες είναι οι σοβαρότερες διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού?».

Υπάρχουν δογματικές διαφορές εκτός από αυτές που έχουν σχέση με το διοικητικο σύστημα και τις Εκκλησιαστικές Παραδόσεις. Ένα από τα νέα στοιχεία που πρόσθεσε ο Παπισμός στην Παράδοση είναι η εκοσμίκευση.
Π.χ. Ο Παπικος θεσμός διαφοροποιεί τελείως την «Εκκλησίά» των Λατίνων από την Ορθοδοξία. Ο Πάπας αναγνωρίζεται ως κεφαλή της ορατής Εκκλησίας, «αντιπρόσωπος του Χριστού στη Γη» και ετσι χωριζεται η ορατη με την αόρατη εν ουρανοις Εκκλησία, ενώ είναι αχωριστες με μοναδική κεφαλή το Χριστό. Με το Παπικο πρωτείο νοειται ο Παπας ως απόλυτος μοναρχης και καταργειται το Συνοδικο και δημοκρατικο Σύστημα.
Η δογματοποιηση του «Πρωτειου» και «Αλαθητου» το ετος 1870 μετεβαλε το Εκκλησιαστικο Συστημα των Λατινων σε αιρεση Εκκλησιολογικη.

Επισης, η συγκεντρωση πολιτικης εξουσιας στα χερια του Πάπα εδωσε τον χαρακτηρα πολιτικου κρατους. Το σημερινο Παπικο κρατος του Βατικανου ιδρυθηκε το 1929 επι Μουσολίνι.
Η κρατικοποιηση του Ρωμαιοκαθολικισμού κατήργησε στην ουσία τον Εκκλησιαστικο χαρακτηρα του εφ΄οσον αρχηγός του παπικου κρατους είναι ο Πάπας με Πρωθυπουργό, Υπουργεία, στρατο κ.λπ. Διορίζει πρεσβευτας (Νουτσιους), κλεινη πολιτικες συμφωνιες με αλλα κρατη.

ΑΛΛΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «Φιλιόκβε»
Για το δόγμα αυτό θα ξαναμιλήσομε σύντομα.

ΦΙΛΙΟΚΒΕ
Άλλη ουσιαστική δογματική διαφορά είναι το ΦΙΛΙΟΚΒΕ. Το δόγμα αυτό, που επιβλήθηκε στη Δύση από τους Φράγκους, σημαίνει προσπάθεια να συληφθή λογικά η βασικότερη αλήθεια της πίστεως, το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος. Γίνεται, όμως σύγχυση ανάμεσα στην Θεία προέλευση του Αγίου Πνεύματος και την αποστολή Του στον κόσμο, και υποτιμάται το Πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος στην Αγία Τριάδα και η λυτρωτική ενέργειά του. Συνάμα παρανoείται η Αγιοτριαδική κοινωνία που μεταβάλλεται έτσι σε ΔΥΑΡΧΙΑ και κλονίζεται η πίστη στην ισότητα των Τριών Θείων Προσώπων.
Υπάρχουν και άλλες διαφορές, που παλαιότερα διδάσκονταν με απόλυτο τρόπο π.χ. ράντισμα αντί Βαπτίσματος, χωρισμός του χρίσματος από το Βάπτισμα, μετάδοση στους λαϊκούς μόνο του σώματος στη Θεία Ευχαριστία, συγχωροχάρτια, διδασκαλία για το καθαρτήριο πυρ, υποχρεωτική αγαμία των κληρικών, χορήγηση του Ευχελαίου μόνο στους ετοιμοθάνατους, νέο δόγμα «άσπιλος σύλληψης» και «μετάστασης» της Θεοτόκου κ.ά.
Η σωτηρία της ψυχής δεν νοείται ως δώρο της Χάριτος του Θεού αλλά ως αποτέλεσμα της ικανοποιήσεως του Θεού από την Σταυρική Θυσία Του Χριστού και τα έργα των ευσεβών Αγίων.åå
Η μετάνοια στους Λατίνους έχει την μορφή δίκης γιατί η σωτηρία νοείται νομικά και όχι πνευματικά. Καρπός αυτού του πνεύματος ήταν η ιερά εξέτασις.

ΥΓ. Με την ευκαιρία της σύντομης ανάπτυξης αυτού του θέματος, πάνω από δέκα αναγνώστες μάς προτρέπουν να παραθέσομε μαρτυρίες της Αγιας Γραφής περι της Θεοτητος του Κυριου ημων Ιησου Χριστου, περι Αγιας Τριάδος, περι Εκκλησίας και Ιεροσύνης και αλλα όμοια τα οποία διαστρεβλώνουν οι Ιεχωβάδες παρερμηνεύοντας την Αγια Γραφή.
Στο επόμενο θα ασχοληθούμε επ αυτού.